Η CIB (International Council for Research and Innovation in Building and Construction) ανακοίνωσε τον νικητή του βραβείου CIB Best Doctoral Dissertation 2025, απονέμοντας την κορυφαία διάκριση στην Esraa Elmarakby από το University of Salford Manchester, UK. Η διάκριση αυτή θεωρείται ιδιαίτερα σημαντική στον διεθνή χώρο της έρευνας για το δομημένο περιβάλλον, καθώς αναδεικνύει διδακτορικές διατριβές με ουσιαστική συμβολή στην επιστήμη και την πρακτική των μηχανικών.
Οι υποψήφιοι που προκρίθηκαν κλήθηκαν να παρουσιάσουν τη διατριβή τους ενώπιον επιτροπής κριτών που όρισε η CIB. Η έρευνα της Esraa Elmarakby, με τίτλο Socio-Spatial Framework to Improve Air Quality in Transit-Oriented Development, ξεχώρισε για τον τρόπο με τον οποίο συνδέει τον πολεοδομικό σχεδιασμό με την ποιότητα αέρα, το μικροκλίμα και την καθημερινή εμπειρία των κατοίκων στις πόλεις.
Παράλληλα, απονεμήθηκαν και δύο βραβεία δεύτερης θέσης: στη Thilini Weerasuriya από το Western Sydney University, Australia, για τη διατριβή της σχετικά με την ανάπτυξη πλαισίου πιστοποίησης εργασιών και πληρωμών σε κατασκευαστικά έργα με χρήση blockchain (Developing a Blockchain-Based Post-Contract Work and Payment Certification Framework for Construction Projects), και στον Akila Rathnasinghe από το Northumbria University, UK, για την έρευνά του γύρω από μια ολοκληρωμένη, μακροχρόνια προσέγγιση στη βιομηχανοποιημένη κατοικία στο Ηνωμένο Βασίλειο (An Integrated Whole-Life Solution for Modular Housing in the United Kingdom: A Platform-Based Ecosystem Narrative).
Η βραβευμένη διατριβή της Esraa Elmarakby εστιάζει σε ένα κρίσιμο ερώτημα για τους σύγχρονους μηχανικούς και πολεοδόμους: πώς ο σχεδιασμός των πόλεων επηρεάζει τη θερμική άνεση, την ποιότητα του αέρα και τελικά την υγεία και την ευημερία των πολιτών. Μελετώντας περιοχές Transit-Oriented Development (TOD) στο Μάντσεστερ, μια πόλη με έντονη κυκλοφοριακή συμφόρηση, η έρευνα ανέδειξε ότι, αν και τα TOD προωθούν τη βιώσιμη κινητικότητα και τη μείωση της χρήσης αυτοκινήτου, μπορούν ταυτόχρονα να δημιουργούν ανεπιθύμητες περιβαλλοντικές πιέσεις. Η υψηλή δόμηση, οι στενοί δρόμοι και η συνεχής κυκλοφορία μπορεί να παγιδεύουν τη θερμότητα και τους ρύπους, επιβαρύνοντας το αστικό περιβάλλον.
Μέσα από συνδυασμό δορυφορικών δεδομένων, μετρήσεων ποιότητας αέρα, ερωτηματολογίων και συνεντεύξεων με ειδικούς, η διατριβή προτείνει ένα νέο κοινωνικο-χωρικό πλαίσιο που συνδέει τον σχεδιασμό χρήσεων γης, την κυκλοφορία, τις μετακινήσεις, τη διακυβέρνηση και τη συμμετοχή της τοπικής κοινωνίας. Το βασικό μήνυμα είναι σαφές: η βιωσιμότητα των πόλεων δεν επιτυγχάνεται μόνο με πυκνότητα και δημόσιες μεταφορές, αλλά απαιτεί συνειδητή ενσωμάτωση της κλιματικής ανθεκτικότητας στον αστικό σχεδιασμό.
Η έρευνα αυτή έχει ιδιαίτερη αξία για τους μηχανικούς, καθώς προσφέρει πρακτικές κατευθύνσεις για πιο δροσερές, καθαρότερες και υγιέστερες αστικές περιοχές, μετατρέποντας ένα θεωρητικό μοντέλο πολεοδομίας σε ένα εφαρμόσιμο, επιστημονικά τεκμηριωμένο εργαλείο για τις πόλεις του μέλλοντος.





