Ερευνητές του ερευνητικού ινστιτούτου Fraunhofer WKI (Wilhelm-Klauditz-Institut) απέδειξαν ότι το ξύλο οξιάς μπορεί να αξιοποιηθεί ως μονωτικό υλικό ξύλινων ινών, σε μορφή χαλαρών πλακών ή αφρών. Το εύρημα αυτό έρχεται να καλύψει ένα σημαντικό κενό: λόγω της κλιματικής αλλαγής και της αναδιάρθρωσης των δασών, η διαθεσιμότητα μαλακής ξυλείας — που αποτελεί σήμερα την κύρια πρώτη ύλη για τέτοια υλικά — δεν είναι εγγυημένη. Η οξιά, αντίθετα, υπάρχει σε αφθονία και αξιοποιείται ακόμα σε περιορισμένο βαθμό.
Στο πλαίσιο του έργου, οι ερευνητές ανέπτυξαν, σε συνεργασία με την Loick Biowertstoffe GmbH, μονωτικές πλάκες και κοκκώδη αφρό ξύλου από ίνες οξιάς. Οι πλάκες παρασκευάστηκαν με συνδυασμό ινών οξιάς και διπολικών ινών, με φαινόμενη πυκνότητα 50–100 kg/m³, ενώ δοκιμάστηκαν διάφορες διεργασίες παραγωγής ινών. Ο μύλος τριβής (refiner) αναδείχθηκε ως η τεχνικά πλεονεκτικότερη επιλογή, καθώς επιτρέπει ευέλικτη ρύθμιση της γεωμετρίας των ινών. Με τη βελτίωση του συστήματος διασποράς, μειώθηκε σημαντικά η ανάγκη χρήσης πλαστικών ινών, ενώ η θερμική απόδοση των πλακών κρίθηκε ανταγωνιστική σε σύγκριση με καθιερωμένα μονωτικά υλικά όπως υαλοβάμβακας ή ορυκτοβάμβακας.
Σε συνεργασία με την Ziegelwerk Bellenberg Wiest GmbH & Co. KG, δοκιμάστηκε η πλήρωση κατακόρυφα διάτρητων τούβλων με τις νέες μονωτικές πλάκες. Κλειδί για τη βιομηχανική εφαρμογή αποδείχθηκε η ομοιογένεια στη στιβαρότητα και το πάχος των πλακών. Τούβλα με συγκεκριμένο σχέδιο οπών γεμίστηκαν με πλάκες, ενώ αυτά με ανεξάρτητο σχέδιο γεμίστηκαν με κοκκώδη αφρό ή εναιώρημα ινών. Η πιλοτική υλοποίηση πραγματοποιήθηκε σε εγκατάσταση του Πανεπιστημίου Göttingen, ενώ σε συνεργασία με την Japes GmbH εκπονήθηκε το τελικό σχέδιο για τη δημιουργία πιλοτικής μονάδας παραγωγής.
Ιδιαίτερη βαρύτητα δόθηκε στην ανακυκλωσιμότητα του συνολικού συστήματος. Αποδείχθηκε ότι τα γεμιστά τούβλα μπορούν να διαχωριστούν μηχανικά μετά την κατεδάφιση, με υγρή ή αεροδυναμική διαλογή, ενώ τα ανακτηθέντα μονωτικά υλικά μπορούν να μετατραπούν σε πυκνές ξύλινες πλάκες (>1.000 kg/m³), δημιουργώντας έναν δεύτερο κύκλο αξιοποίησης συμβατό με τις υπάρχουσες ροές ανακύκλωσης δομικών υλικών.
Πέραν της κατασκευαστικής εφαρμογής, οι ερευνητές επισημαίνουν ότι ο νέος κοκκώδης αφρός οξιάς θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί και ως υλικό πλήρωσης σε μεταφορικές συσκευασίες διευρύνοντας περαιτέρω τις δυνατότητες αξιοποίησης της πρώτης ύλης.
Το Fraunhofer WKI (Wilhelm-Klauditz-Institut) είναι ερευνητικό ινστιτούτο του γερμανικού οργανισμού Fraunhofer-Gesellschaft, τον μεγαλύτερο ευρωπαϊκό οργανισμό εφαρμοσμένης έρευνας, ο οποίος περιλαμβάνει πάνω από 75 ινστιτούτα στη Γερμανία και συνεργάζεται στενά με τη βιομηχανία για να μετατρέπει την επιστημονική έρευνα σε εφαρμόσιμες τεχνολογικές λύσεις.




