Νέα Ανάλυση του IEA χαρτογραφεί τις εκπομπές σε όλη την αλυσίδα εφοδιασμού LNG

Ο International Energy Agency (IEA) δημοσίευσε στις 10 Σεπτεμβρίου 2026 την τελική έκθεση με τίτλο Assessing emissions from LNG supply and abatement options, η οποία επικαιροποιεί και αντικαθιστά μια προκαταρκτική έκδοση που είχε κυκλοφορήσει το 2025. Η μελέτη εκπονήθηκε στο πλαίσιο διετούς προγράμματος εργασίας που ξεκίνησαν από κοινού ο IEA και το Ιαπωνικό Υπουργείο Οικονομίας, Εμπορίου και Βιομηχανίας (Japanese Ministry of Economy, Trade and Industry – METI) στο LNG Producer Consumer Conference (LNGPCC) του 2024, με στόχο να τροφοδοτήσει τον διάλογο στο αντίστοιχο συνέδριο του 2026.

Η έκθεση εξετάζει τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου σε ολόκληρη την αλυσίδα εφοδιασμού υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) για το 2025, από την παραγωγή και επεξεργασία, τη μεταφορά μέσω αγωγών προς τους τερματικούς σταθμούς υγροποίησης, την ίδια την υγροποίηση, τη ναυτιλιακή μεταφορά και τέλος την επαναεριοποίηση στη χώρα προορισμού. Δεν καλύπτει, όμως, τις εκπομπές που προκύπτουν μετά την επαναεριοποίηση, δηλαδή από τη διανομή του αερίου ή την τελική του καύση.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της μελέτης, το 2025 εξήχθησαν παγκοσμίως περίπου 580 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικού αερίου με τη μορφή LNG, ποσότητα που αντιστοιχεί περίπου στο 13% της παγκόσμιας κατανάλωσης φυσικού αερίου, με το μερίδιο αυτό να αναμένεται να αυξηθεί περαιτέρω καθώς έρχονται online νέα έργα τα επόμενα χρόνια. Νέα παραγωγική ικανότητα προστέθηκε φέτος στις Ηνωμένες Πολιτείες (Corpus Christi Stage 3 και Plaquemines LNG), ενώ στην αγορά εισήλθαν και νέοι παραγωγοί, όπως ο Καναδάς (LNG Canada), το Μεξικό (Fast LNG Altamira), καθώς και η Μαυριτανία και η Σενεγάλη μέσω της κοινής πλωτής μονάδας Greater Tortue Ahmeyim.

Ένα βασικό εύρημα της έκθεσης είναι ότι η μέση ένταση εκπομπών του παραδιδόμενου LNG παγκοσμίως υπολογίζεται πλέον στα 18,6 γραμμάρια ισοδύναμου CO2 ανά megajoule, ελαφρώς χαμηλότερη από την εκτίμηση των 19,4 γραμμαρίων που είχε δοθεί στην προκαταρκτική έκθεση του 2025. Η αναθεώρηση αυτή οφείλεται στην ενσωμάτωση νεότερων επιστημονικών μελετών και μετρήσεων, στοιχείων από το Global Methane Tracker του IEA, καθώς και πραγματικών δεδομένων ναυτιλιακών εκπομπών από τη βάση δεδομένων Monitoring, Reporting and Verification (MRV) της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Πέρα από την καταγραφή των εκπομπών, η μελέτη εξετάζει και τις διαθέσιμες τεχνικά λύσεις για τη μείωσή τους, όπως ο περιορισμός των διαρροών μεθανίου και της καύσης σε πυρσούς (flaring), η βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης σε όλα τα στάδια της αλυσίδας, η ηλεκτροδότηση βασικών διεργασιών με ηλεκτρισμό χαμηλών εκπομπών, καθώς και η δέσμευση, χρήση και αποθήκευση άνθρακα (carbon capture, utilisation and storage – CCUS). Παράλληλα, αναλύει το πλαίσιο πολιτικής και χρηματοδότησης που θα μπορούσε να στηρίξει την εφαρμογή αυτών των μέτρων, αναφέροντας μεταξύ άλλων τον Κανονισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη Μείωση των Εκπομπών Μεθανίου (EU Methane Emissions Reduction Regulation), τη Συμμαχία Coalition for LNG Emissions Abatement toward Net–zero (CLEAN) και το πλαίσιο μέτρησης και αναφοράς Oil and Gas Methane Partnership (OGMP 2.0).

Δείτε το πλήρες δελτίο τύπου του IEA και κατεβάστε την πλήρη έκθεση σε PDF.