Μια νέα συστηματική ανασκόπηση που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό ASCE OPEN: Multidisciplinary Journal of Civil Engineering εξετάζει πώς δύο ψηφιακές τεχνολογίες, το RFID (αναγνώριση μέσω ραδιοσυχνοτήτων) και το BIM (μοντελοποίηση πληροφοριών κτιρίου), μπορούν να βοηθήσουν τον κατασκευαστικό κλάδο να γίνει πιο κυκλικός, δηλαδή λιγότερο σπάταλος και πιο φιλικός προς την επαναχρησιμοποίηση υλικών.
Οι ερευνητές, Igor T. Lopes και Yelda Turkan από το Oregon State University, μελέτησαν 53 επιστημονικές δημοσιεύσεις για να καταλάβουν πώς αυτές οι δύο τεχνολογίες χρησιμοποιούνται μαζί στην πράξη. Το συμπέρασμα είναι ξεκάθαρο: ο κατασκευαστικός τομέας παράγει σήμερα ένα πολύ μεγάλο μέρος, περίπου το 25% με 30%, όλων των αποβλήτων παγκοσμίως. Αυτό συμβαίνει επειδή ακόμα λειτουργούμε με ένα γραμμικό μοντέλο: παίρνουμε πρώτες ύλες, τις χρησιμοποιούμε και μετά τις πετάμε. Η κυκλική οικονομία προτείνει κάτι διαφορετικό, να κρατάμε τα υλικά σε χρήση όσο περισσότερο γίνεται, μέσα από επαναχρησιμοποίηση και ανακύκλωση.
Το RFID, που μοιάζει με μικρές ετικέτες-αισθητήρες που τοποθετούνται σε υλικά ή εξαρτήματα, χρησιμοποιείται κυρίως για να εντοπίζουμε σε πραγματικό χρόνο πού βρίσκεται κάθε στοιχείο και πώς κινείται μέσα στην αλυσίδα εφοδιασμού. Το BIM από την άλλη λειτουργεί περισσότερο σαν ένα ψηφιακό «δίδυμο» του κτιρίου, ένα μοντέλο που μας επιτρέπει να οργανώνουμε πληροφορίες, να συντονίζουμε τις ομάδες εργασίας και να βλέπουμε οπτικά πώς εξελίσσεται ένα έργο.
Η μελέτη δείχνει ότι οι δύο τεχνολογίες χρησιμοποιούνται σήμερα κυρίως κατά τη φάση της κατασκευής, ενώ πολύ λιγότερο αξιοποιούνται στη φάση του σχεδιασμού ή στο τέλος του κύκλου ζωής ενός κτιρίου, δηλαδή όταν αυτό κατεδαφίζεται ή ανακαινίζεται. Παρότι υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον για τον συνδυασμό RFID και BIM, οι πραγματικά ολοκληρωμένες εφαρμογές παραμένουν λίγες, και οι περισσότερες βρίσκονται ακόμα σε πειραματικό ή θεωρητικό στάδιο. Τα κύρια εμπόδια που εντοπίζονται είναι η έλλειψη κοινών προτύπων, τα κατακερματισμένα δεδομένα και η δυσκολία διαλειτουργικότητας ανάμεσα σε διαφορετικά συστήματα.
Με βάση αυτά τα ευρήματα, οι συγγραφείς προτείνουν ένα εννοιολογικό πλαίσιο που συνδέει τις δύο τεχνολογίες με συγκεκριμένες στρατηγικές κυκλικής οικονομίας και με τα στάδια του κύκλου ζωής ενός κτιρίου. Στόχος είναι να δοθεί μια πιο οργανωμένη βάση για μελλοντική έρευνα και για πρακτική εφαρμογή στον κλάδο.
Η ανασκόπηση καταλήγει ότι οι ψηφιακές τεχνολογίες έχουν πραγματικά τη δυνατότητα να οδηγήσουν τον κατασκευαστικό κλάδο προς πιο κυκλικά μοντέλα λειτουργίας, αλλά υπάρχουν ακόμα σημαντικά κενά που πρέπει να καλυφθούν ώστε αυτή η μετάβαση να γίνει σε ευρύτερη κλίμακα.
Το πλήρες κείμενο του άρθρου “Digital Enablers for Circular Construction: A Systematic Review of RFID and BIM Integration”, ASCE OPEN: Multidisciplinary Journal of Civil Engineering, Volume 4, Issue 1, που αναρτήθηκε 22.06.2026 είναι διαθέσιμο εδώ: https://doi.org/10.1061/AOMJAH.AOENG-0104




